معنى لغات : قرون - جمع قرن ، بمعنى مقدارى از زمان و مردم يك زمان خلائف - جمع خليفه بمعنى جانشين ، ادرى - كم - عالم كرد كسى را به چيزى ، عمرا - بمعنى عمر با سكون ميم كه زندگى باشد و يا زندگى دراز ، تلقا - ديدار كردن ، برابر كسى نشستن ، از پيش خود و بىدستور كسى چيزى گفتن . جهت نزول : آيت 15 و 16 و 17 « وَإِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ » تا آخر : مجمع : نقل كرده‌اند پنج نفر از كافران عرب گفتند : قرآنى براى ما بياور كه مانع پرستش خدايان ما نباشد ، اين آيه در جواب آنها نازل شد ، و امام فخر از ابن عبّاس نقل كرده است كه براى آن پنج نفر نازل شد كه پيغمبر را استهزاء و مسخره ميكردند و نام آنها را مجمع و فخر مختلف نقل كرده‌اند ، ولى هر دو ، وليد بن مغيره ى مخزومى را از آن پنج نفر نوشته‌اند . ترجمه : 13 و بدانيد كه پيش از شما مردمانى را نابود كرديم كه ستم كردند چون پيامبرانشان دستاويزهاى نمودار بر درستى خود براى آنها آوردند و ايشان نپذيرفتند و ما بدينگونه سزا دهيم آن مردمان كه گناهكار بوند ، 14 ز آن پس شما را جانشين آنها در اين سرزمين كرديم تا نمودار شود چگونه رفتار مىكنيد و [ ميان شما كسانى هستند كه 15 ] باميد ديدار ما نيستند و رستاخيز باور ندارند و چون آيات نمودار ما و قرآن براى شان بخوانند گويند : جز اين قرآنى بياور و يا آن را بدگر - گونه بخوان ، اى محمّد بگو : براى من فراهم نشود ز پيش خود آن را دگرگون كنم چه من دنبال نمىكنم مگر آنچه به من الهام شود كه مىترسم اگر نافرمانى پروردگار خود كنم گرفتار آزار آن روز بزرگ شوم 16 و نيز به آنها بگو : اگر خواست و سرنوشت نبود نه من قرآن براى شما مىخواندم و نه آن را بشما ميآموختم ، نه چند سال پيش از خواندن قرآن در ميان شما بودم ؟ [ و چون چيزى به من وحى نمىشد سخنى نمىگفتم ]